Were hundir/Xwe tomar bike

Wekî mêvan babetan dane

Her kes e-maila we nabîne
Têkeve ji bo şexsîkirina şîroveyê

Wek mêvan şîrove bike

Her kes e-maila we nabîne
Têkeve ji bo şexsîkirina şîroveyê

Têkeve

Yan bi awayê bikarhêner pêwendî ligel me dane
 

E-mail

 

Rudaw

Nêrîn

Selîm Berekat û komkujiya Kurdên Êzdî

Ji aliyê Besam Mistefa 31-8-2017
Besam Mistefa
Besam Mistefa

Herçiqasî helbestvan û romannivîsê Kurd yê ji Rojavayê Kurdistanê Selîm Berekat bi zimanê erebî dinivîse jî, lê mijar û naveroka piraniya berhemên wî kurdî ne. Bi taybetî berhemên wî yên pêşî hemû li dora êş û bêtarên Kurdan wek gel û wek takekes hatine nivîsandin. Romana wî ya vê carê ku berî demekê ji aliyê Dezgeha Erebî ya Lêkolîn û Belavkirinê hat weşandin, bi navê (Sebaya Sincar) e, ango Sebiyeyên Şingalê, nexasim jinên Kurdên Êzdî yên ku ji aliyê Rêxistina Dewleta Îslamî li Iraq û Şamê (DAIŞê) ve hatin sebîkirin û êxsîrkirin. Berekat dixwaze di vê romanê de bêje ku ne tablo û ne jî ziman têra vegotina êşa Şingalê nakin.

 

Di (Sebaya Sincar) de, ku berhema 23an e di nav romanên Selîm Berekat de û ji 445 rûpelan pêk tê, Berekat berovajî piraniya berhemên xwe yên din ku bi zimanekî herî zehmet û aloz hatine nivîsandin, vê carê zimanekî sivik û fambar ku li gorî naveroka berhemê û êş û xemgînî û nalîna tê de li hev dike bikar tîne. Serlehengê romanê yan karaktera sereke ya berhemê şêwekarê Kurd Sarat e ku li welatê Swêdê dijî û di gelek aliyan de dişibe Berekat ê ku tevî înkara wî lê behreya wî di warê resimandinê de jî heye û ew bi xwe jî niha li Swêdê dijî. Berekat wêneyên bergên çend berhemên xwe yên ku vê dawiyê li zimanê kurdî hatin wergerandin û li Tirkiyê û Bakurê Kurdistanê belav bûn kişandine.

 

Hemû karakterên sereke yên vê romana Berekat mirovên mirî ne. Pênc keçên Kurdên Êzdî bi navên Şahîka, Anîşa, Nînas, Kîdîma û Yada wek penaber digihin Swêdê. Herwiha çar çekdarên pisporên talan û kuştin û sebiyê yên DAIŞê bi navên Ednan, Îhsan, Elî û Sadûn bi awayekî xeyalî li goleke avê ya nêzîkî mala Saratê şêwekar bicih dibin.

 

Ev roman şêwekarî û edebiyatê tîne ba hev. Sarat hewl dide tabloyekê li ser karesata Kurdên Êzdî û Çiyayê Şingalê biresimîne ku di tebaxa 2014an de ket nav lepê tawankar û hovên DAIŞê de, lê meziniya êşê û hovîtiya dagîrkeran ji wê yekê mezintir in ku di çarçoveya cawekî spî de bên kurtkirin. Ew dike nake nikare rojhilatekî bêserûber û di nav xwîn û kuştinê de werbûyî biresimîne. Nikare êş û xemgîniya sebiyê, talanê, dîlîtiyê, kuştin û serjêkirinê bi tabloyekê bîne zimên.

 

Selîm Berekat di romanê de rewşa kambax a Rojhilata Navîn wesf dike û bi taybetî li ser rewşa Sûriyeyê radiweste û bi tundî dewletên mezin ên cîhanê wek Rûsya û Amerîkayê rexne dike, herwiha hinek welatên navçeyê jî rexne dike, nexasim Îran û Tirkiyeyê. Berekat piştgiriya Îran û Rûsyayê ji serokê Sûriyeyê Beşar Esed re wek sedema sereke ya bobelata welatê Sûriyeyê ku ji 2011an ve berdewam e dibîne û wiha dibêje: "Di rojhilatê ku ez jê hatime de, ji bo tu tiştî destûrxwestin û molet ne pêwist e. Pêwistiya perçiqandin û tarûmarkirina gel û miletan bi destûrxwestinê nîne. Pêwistiya pelixandina dewletan bi destûrxwestinê nîne."

 

Ev roman romana êş û xemgîniyê ye. Spîtiya tabloyê ji Sarat re dibêje: "Çiyayê Şingalê wek ku heye biresminîne. Şingal çiyayekî xemgîn e." Bi rastî jî, karesat û komkujiya Kurdên Êzdî li Şingalê nayê gotin û ziman û şêwekarî li ber wê lal dibin. Hov û çekdarên DAIŞê êrişekê gelekî mezin û bi kîn û xedarî birin ser şêniyên Şingalê. Komkujiyên pir mezin anîn serê zarok, jin, xort, keç, pîrejin û kalemêrên Kurdên Êzdî û bi vî awayî fermaneke din li fermanên dîroka Kurdên Êzdî ya tijî ferman û xemgînî hat zêdekirin. Mêr hatin kuştin, zarok ji tîbûn û birçîna mirin û keç û jin hatin revandin û firotin û Kurdên Êzdî li hemû aliyên dinyayê bûn derbider û koçber. Gelo wê tabloyek an kitêbek çawa bikare vê jana bêsînor bîne ziman!

 

Berekat li ser hovîtî û wehşiyeta DAIŞê li Şingalê û Sûriyê disekine û di paragrafeke romanê de dîmenê bangxwazekî DAIŞê ku zarokan fêrî kuştin û serjêkirinê dike nîşanî me dide û wiha dibêje: “Bangxwaz ji zarokan pirsî: Hûn ê çi bikin ji wan? Zarokan got: Em ê gawiran bikujin. Bersiv ne bi dilê bangxwaz bû. Wî rûyê xwe tirş kir û ji zarokan pirsî: Hûn ê wan wiha bi nermî bikujin? Zarok har bûn û bi yek dengî gotin: Em ê serê wan jêbikin. Û her zarokekî kêrek ji çenteyê xwe derxist!”

 

Di beşê dawî yê romanê de ji nişkê ve segekî mezin digire ser mala Saratê şêwekar û hemû tiştî tê de serobinî hev dike. Rebenê Sarat jî tiştê ji ber kûçik difilite û rengên rijiyaî û tevlîhevbûyî hildigire û li bin guhê dîwarê xaniyê xwe dixe. Wek ku bixwaze rûyê rasteqîn ê vê qonax û serdemê, alozî û tevlîhevî û kuştina bê sînor li rojhilatê birîndar nîşan bide.

1057 hatiye dîtin

Bibe beşek ji Rûdawa Te

Wêne, vîdyo û çîrokan ligel Rûdawê parve bike.

Gotina te

alias | 2018-09-17 8:00:14 AM
Hemû Propaganda ne, hemû derewîne
Ebadî biryar da hêz li ser sînorê Iraq û Tirkiyê were belavkirin
| 16-9-2018 | (1)
mahmoud | 2018-09-15 6:51:54 PM
Dest xwesh Amerika dest Xwesh...
Amerîka hêzên xwe li Sûriyê xurttir dike
| 15-9-2018 | (1)
Renas | 2018-09-15 6:51:08 AM
Careseriya mesela Kurd bi ser lê a Idlibê siyasi? Hahaha.
Tirkiye: Çareseriya Idlibê bi rêya siyasetê ye
| 14-9-2018 | (1)
Ayyob | 2018-09-06 10:29:08 AM
Dest zosh!
Kurdek | 2018-09-14 6:37:55 AM
Çıma hinek dar na çikkînin..... Xuwzaya wir bı çend Kewan va nayé parastin... Gello sedema Van Kewan formalita çiye? Salé careki Van kewan ...
Li Çiyayê Agiriyê hezar kew hatin berdan
| 6-9-2018 | (2)

Li beşên din ên Rûdawê

0.5 seconds