Colemêrg (Rûdaw) - Li gorî amarên Rêveberiya Giştî ya Nifûsê, li seranserî Tirkiye û Bakurê Kurdistanê hejmara herî zêde a gêncan li Colemêrgê ye.
Ji sedî 22ê xelkê Colemêrgê gênc in lê rejeya herî zêde gêncên bêkar jî dîsa li Şirnex û Colemêrgê hatiye tomarkirin.
Xelkê Colemergê li aliyekî dixwaze ku zêdetir geştyar bajarê wan ziyaret bikin lê li aliyekî din ji hikumetê dixwazin ku kargeh bêne vekirin û derfetên kar jî zêdetir bin.
Nûçegihanê Rûdawê Şewket Herkî li Colemêrgê pirsa vê yekê ji gêncan kiriye û bersivên wan jî ev in.
“Divê kargeh bêne vekirin”
Xwendekarê Beşa Aboriyê yê Zanîngeha Colemêrgê Hatîp Taşman got:
“Pêwîst e kargeh bêne vekirin. Divê ji bo ciwanan rê bên vekirin eger ev yek neyê kirin ciwan tev diçin derve.
Wekî tê zanîn nifûsa herî ciwan a Colemêrgê ye.”
“Sedema xizaniyê ew e ku em Kurd in”
Welatiyê bi navê Bedel Acar ku ti karek wî nîne got:
“Xelkê Colemêrgê ji ber ku Kurd e û xelkekî bindest e.
Loma çi caran xizanî li vir xilas nabe, sedema xizaniyê ew e ku em Kurd in.”
“Ez ji jiyana xwe bêzar bûm e”
Bektaş Kurt jî da zanîn ku ew bêkar e û got:
“Xelkê Colemêrgê nivî zêdetir hejar e.
Ez li ser çopan (cihên ziblî) kar dikim û debara xwe peyda dikim.
Ez ji jiyana xwe bêzar bûme, ez li hemû saziyan digerim hema çi karek hebe ez dê bikim lê ka kar tine.”
“Pêwîst e derametê Colemêrgê ji bo xelkê colemergê be”
Endezyarê bêkar Mihemed Erçel jî got:
“Colemêrg cihê maden û petrolê ye lê ciwanên me li derve kar dikin.
Ez endezyar im û bêkar im. Pêwîst e derametê Colemêrgê ji bo xelkê colemergê be.
Divê xelkê bajêr li madenên Colemêrgê kar bike.”
“Em êdî nikarin ji bo zarokên xwe 2-3 kîlo goşt bistînin”
Welatî Sadî Marînus jî got:
“Li Tirkiyeyê nirxê pere ketiye û her tişt gelekî biha bûye.
Em êdî nikarin ji bo zarokên xwe 2-3 kîlo goşt bistînin.
Em dixwazin dewleta me bihayan kêm bike û mûçeyan zêde bike û pereyek bike nav bazarê û hejar kêmtir bibe.”
“Li Colemergê kar nîne”
Bêkar Omer Duran jî got:
“Tiştek, karek tine em bikin. Em hema vala vala li nav bazarê têne û diçin û vedigerin malê.
Li Colemergê kar nîne.”
