Ecac û rizgarbûyên Enfalê li dadgehê li pêşberî hev in

Sibehê roja pêncşemê ez li Dadgeha Resafeyê ya Bexdayê me. Min zilamek dît ku ne wekî şiklê xwe yê berê bû. Ew zilamê bejnbilind û zexm ê metirsîdar nemabû. Tirsa darizandinê û ew çîrokên ku bi hêrs dihatin gotin, ew hîn bêhtir zeîf û lawaz kiribû. Ew di korîdoreke teng re birin jûra libendemayînê da ku rûniştina dadgehê dest pê bike.

Roja 7ê Gulanê li Dadgeha Tîmîzê ya Resafeyê ya Bexdayê hevdîtineke dîrokî hat tomarkirin. Qurbaniyên êrişên Enfalê û yek ji celadên wan hatin pêşberî hev. Birîn û kêr, qamçî û şopên êşê... Rojan lîstik bi vî rengî berovajî kiribû ku Rizgar Şemzîn Elî ji min re got: "Xwezî dadger destûr bida ku min li nav dadgehê kiryareke Ecac ducare bikira. Min ê çokên xwe danîna ser milên wî û jê bipirsiya: Te çima ew keç birin jûra xwe û te destdirêjî li wan kir?"

Derbasbûna Ecac Ehmed Herdan Tikrîtî wekî reşandina xwê ya li ser birînan bû. Di nav şahid û gilîdarên Enfalê de kelecan û alozî çêbû. Parêzerên Kurd hewl dida wan aram bikin û digot: "Hûn dê hemû wî bibînin, ew dê li ber we raweste." Ev yek 40 xulek berî destpêkirina rûniştinê bû. Rûniştin ji ber biçûkbûna salona dadgehê û zêdebûna gilîdaran saet 10an dest pê kir.

Ecac bi çavşorî û bi halekî perîşan li şahidan nihêrî. Soran Ebdullah ji min re got: "Wî xwe kiriye wekî mirovên feqîr, piçekî din ew dê tama tehl a kiryarên xwe yên hovane tam bike." Soran birîna li ser serê xwe anîbû Bexdayê da ku nîşanî dadger bide.

Şahidiya li ser hovîtiya Nugreselmanê

Rizgar Şemzîn Elî jiyaneke pir zehmet li Nugreselmanê derbas kiribû. Wî li dadgehê berê xwe da Ecac û got: "Me ji destê vî zilamî gelek rezalet dît lê destdirêjiyên wî yên seksî ez bêhtir xemgîn kirim." Dadger pirsî: "Te bi çavên xwe dît?" Rizgar wiha qal kir: "Cenabê dadger, çend keçên ku nû anîbûn Nugreselmanê bi dorê rûniştibûn. Gelekî bedew û şermok bûn. Çend polîsên ku Ecac şandibûn hatin da ku yên bedew hilbijêrin. Paşê Ecac hat, çokê xwe danî ser milê yekê û du keç bi xwe re birin."

Av wekî jehrê bû

Reza Hesen Marifê bi temenê xwe mezin ku ji gundê Celemordê hatibû Bexdayê got: "Zilamê ku serê min bi pêlavên xwe dixist nav heriyê da ku ez vexwim, niha li vir e." Wî diyar kir ku li Nugreselmanê av tune bû û Ecac ava pîs a bi sabûn a ku ji jûra wî derdiket bi zorê dida wan. Dema dadger pirsî "Çima wî wiha dikir?", Mam Reza got: "Ji ber ku em Kurd bûn."

Wî navên zarokên xwe yên ku li Nugreselmanê bûn û yên ku mirin yek bi yek ji dadger re got. Dadger pirsî: "We miriyên xwe çawa vedişartin?" Wî got: "Li wir bêr hebûn, me piçekî erd dikola û me ew dixistin bin axê, paşê kûçikan ew dixwarin."

Parastina celad û rastiya navan

Parêzera Ecac, Şehd Mihemed li derveyî dadgehê ji min re peyivî. Min jê pirsî "Te çawa qebûl kir ku tu birêvebirê girtîgeha herî bi navûdeng a Îraqê biparêzî?". Wê got: "Malbata Ecac daxwaz ji min kir." Wê diyar kir ku malbata wî dizane ku xelasiya wî ji vê dosyeyê zehmet e. Şehd Mihemedê îdia kir ku Ecac di bin şkenceyê de hinek tişt qebûl kirine. Her wiha wê got ku hinek şahid dibêjin "Heccaj" lê navê wî "Ecac" e. Hevalê me Elî Caf jê re rave kir ku li hinek herêmên Kurdistanê tîpa "E" wekî "H" tê bilêvkirin.

Dayîk û zarokên qurbanî

Niştiman Elî Xurşîdê qal kir ku Ecac çawa kablo li rûyê birayê wê yê biçûk û li pêsîra dayîka wê xistiye. Wê got ku dayîka wê ji ber wê derbê tûşî şêrpenceyê bûye û niha dermanan bi kar tîne. Selme Mihemed Robîtana 64 salî jî got ku dema wê bi şev şîr dida zarokê xwe, Ecac bi qamçiyê li wan xistiye û zarokê wê roja din miriye.

Di rûniştinê de 26 kesan şahidî da. Salon tije bû ji çîrokên bixwîn û dîmenên karesatbar. Her kes li benda cezayê giran bû lê dadger ragihand ku biryara dawî ji bo hefteya bê hat bipaşxistin. Dema ku em ji dadgehê derdiketin, her kesî mirineke cuda ji bo Ecac dixwest. Parêzer Eyad Kakeyî got: "Heke neyê îdamkirin jî asayî ye, bila di jûra yekkesî de hemû jiyana xwe bi fikra mirinê biqedîne."