Derler ki; peygamberler yeryüzün] arka arkaya terkederken, meleklerden yeryüzünden eser kalmadı.
Oysaki ben eserlerimi çoğu zaman kendim yaratırım. Yakın zamanda birşey duydum. Aileleri ve çocuklarıyla vedalaşıp, terörizme karşı savaş meydanlarına çıkan gençleri duydum... Şehit düşen babasının fotoğrafına sımsıkı sarılıp gözyaşlarına boğulan çocuğu gördüm... Ve de çocuğunu cepheye uğurlayan anneyi...
Savaşanlar, kanlarının son damlasına kadar vatanları için nasıl mücadele edileceğinin felsefesini oluşturuyor.
Orada şanlı bir mücadeleyle vatanlarını, milletlerini korumak için kendilerini feda ediyorlar... Şehitlik makamı dışında hiçbir makamda gözü olmayan kahramanlar.
Sizce canlarını feda edenlerin çocuklarının, eşlerinin vve annelerinin gözyaşlarını dindirebilir miyiz? Aslında az da olsa evet!
Rûdaw Medya Grubu tarafından, birkaç gün önce şehit peşmerge ailelerine destek için kutsal bir kampanya başlattı.
Başta sermaye kesimi olmak üzere toplumdan kampanyaya büyük katılım gerçekleşti. Bu, benim için çok hem güzel bir gelişmeydi, hem de üzücü bir durumdu. Gönül isterdi ki kampanya Irak’ın geneline hitap etsin...
Çünkü tamamen terörle kuşatılmış bir ülkeyiz. Bilindiği gibi, Irak’ta şehit düşen askerlerin sayısı az değil. Şehit düşen askerlerin de aileleri ve çocukları var.
Buradan şunu soruyorum : Şehit annelerinin yüreğindeki yangını kim söndürebilir ? Vatanı uğruna kocasını yitiren kadının acısını kim dindirebilir ?
Bu sorum kampanyaya destek veren ya da vermeyen herkese:
Sizce iyiliğin karşılığı iyilik değil midir?
(Yazılar, yazarların görüşlerini yansıtmaktadır. Rûdaw Medya Grubu'nun kurumsal bakış açısıyla örtüşebilir ya da örtüşmeyebilir.)
Yorumlar
Misafir olarak yorum yazın ya da daha etkili bir deneyim için oturum açın
Yorum yazın