Senede bir gün!

Bu yıl da 8 Mart geçti, ancak hiçbir şey değişmedi. Sadece yılın bir gününde hatırlanan ve tebrik edilen kadınlar....

Haklarının elde etmek için kendi aralarında bile dağınık ve birlikten uzak toplumumuzun yarısı da kadın.

Her 8 Mart’ta Kürdistan Bölgesi’nde erkekler, sözde kalan sloganlarla günümüz heba ediyor. Biz de salonları Kürt kıyafetleri içinde, süslenmiş halde doldurarak alkış çalıyoruz. 

Aslında 8 Mart’lar, çok az adım attığımız, ancak eşitsizlikler konusunu diğer günlere oranla daha çok dile getirdiğimiz günler. 

Toplumumuzun fertlerine, 8 Mart gününün sadece kadınlara mahsus bir gün olmadığını, sağlıklı ve demokrat bir toplumun hayalini kuran her kadının ve erkeğin günü olduğunu anlatamadık. 

Aynı zamanda Dünya Kadınlar Günü, kadını sadece hizmetçi ve cinsel obje gibi görenlere de mesaj verme günüdür. 

Kadınların eşitsizliğe sesiz kalması ve erkekler tarafından pahalı takılarla ikna edilmesi, bir kere daha bizi haklarımızdan etmiş olur. Ancak bilinçlenerek erkeklerle aynı haklara sahip olabiliriz. O bilinçlenme de,süslü - püslü kıyafetler içinde ve pahalı takılarla salonları doldurmakla sağlanmıyor. Kadınlarımızın okuması ve çalışması gerekir.

Kadın ile erkeğin eşitliği konusu, eskiden beri yazarlarımızın ve şairlerimizin eserlerinde yer buluyor. Onlar, içinde büyüdüğümüz anti - kadın törelerle bir yere varamayacağımızı vurgulamışlar. Şair Hemin’in dediği gibi:

İp eğiren kadını neyleyim?

Bilgiye talip kadın isterim!

Gerçi bilinçli ve düşünen kadınlarımızın sayısı az değil, ancak eşitsizlik kültürü yaygın olduğu için gelenkler baskın geliyor. Böylelikle kadınlar da erkekler gibi düşünmeye başlıyor. Dolayısıyla, eşitsizlik yeni ve modern bir çerçevede sürüyor.

Düşünen ve sorgulayan kadınlarla erkeklerin sayısı, geri töreleri ölçüt kabul edenlerin sayısını geçmeden bu eşitsizlik devam edecektir. 

Devasa bir sorun olan kadın sorunu, süslü - püslü sloganlarla düzelmez.