ABD Dışişleri Bakanlığı Yakın Doğu İşlerinden Sorumlu Eski Müsteşar Yardımcısı Barbara Leaf, mevcut Washington yönetiminin Kürdistan Demokrat Partisi (KDP) ile Kürdistan Yurtseverler Birliği’ni (KYB) aralarındaki sorunları arabulucu olmadan, doğrudan çözmeye teşvik ettiğini söyledi. Leaf ayrıca, Irak hükümetinin Curf Sahr (Curf Nasr) bölgesindeki milisleri kontrol altına alma çabalarını "devlet egemenliğini yeniden tesis etmek adına belirleyici bir dönüm noktası" olarak nitelendirdi.
Rûdaw TV’de Nwêner Fatih’in sunduğu "Mijara Emro" (Günün Konusu) programına konuk olan Barbara Leaf; ABD’nin Kürdistan Bölgesi, Irak ve Suriye politikalarına dair kapsamlı değerlendirmelerde bulundu.
Leaf, "Genel çerçevede baktığımızda yönetimin KDP ve KYB liderliğini, Washington’ın veya bir başkasının arabuluculuğuna bel bağlamadan sorunlarını doğrudan kendi aralarında çözmeye teşvik ettiği son derece açıktır" dedi.
“Kürt liderler parti sınırlarının ötesinde birlikte çalışmalı”
Donald Trump’ın ikinci başkanlık döneminin Kürt taraflar arasındaki arabuluculuk yaklaşımına değinen Barbara Leaf, Washington’ın parti sınırlarının ötesinde hareket eden bir Kürdistan yönetimi görmek istediğini belirtti:
"Trump yönetimiyle, özellikle de bu ikinci dönemle aradaki en belirgin fark, onların fazlaca müdahil olmamasıdır. Bu siyasi ihtilafları Kürt liderler adına çözmeyecekler. Bu anlaşmazlıkları Kürt liderlerin bizzat kendilerinin çözmesini bekliyorlar."
Anlaşmazlıkların sürmesinin riskler barındırdığı uyarısında bulunan Leaf, "Bu sorunlar çözümsüz kaldıkça derinleşir; hem Irak Kürdistanı hem de genel olarak Irak için daha büyük tehditler doğurur. Bu nedenle liderlerin bir uzlaşmaya varmasının imkansız olduğuna inanmıyorum. Bu, her iki tarafın eşit düzeyde siyasi irade göstermesi meselesidir" ifadelerini kullandı.
“Suriye’de aşırı merkeziyetçi bir yönetim tehlikelidir”
Barbara Leaf, Rojava ve Suriye’deki Kürtlerin göz ardı edildiği yönündeki iddiaları reddetti. Joe Biden yönetiminin son haftalarından itibaren, ardından da Büyükelçi Tom Barrack ve Trump yönetimi öncülüğünde Kürtler ile Şam arasında diyalog kurulması ve Türk güçlerinin uzak tutulması için yoğun çaba sarf edildiğini savundu.
Buna karşın Leaf, Suriye’nin gelecekteki idari yapısı konusunda Tom Barrack’ın ademi merkeziyetçilik ve federalizm karşıtı tutumuyla aynı fikirde olmadığını açıkladı:
"Büyük saygı duymakla birlikte, bu konuda kendisiyle tamamen farklı düşünüyorum. Şam’ın tüm bu topluma aşırı merkeziyetçi bir model dayatmaya çalışması yanlış, akıl dışı ve son derece tehlikeli olacaktır. İstikrarın sağlanması, Ahmed Şer’in yönetim konusunda aşırı merkeziyetçi olmayan farklı bir yaklaşım benimsemesini gerektirmektedir."
Kürt çocuklarının ana dilde eğitim hakkına da güçlü destek veren Leaf, "Kürt çocuklarının erken yaşlardan üniversiteye kadar Kürtçe eğitim almalarına imkan tanıyan çok geniş bir alan açılmalıdır" dedi. Leaf aynı zamanda çocukların geleceği ve istihdamı açısından Kürtçenin yanı sıra Arapça öğrenmelerinin de önemli olduğunu ekledi.
“Curf en-Nasr’daki milis varlığı Irak’ın üzerinde bir kanserdir”
Curf en-Nasr bölgesindeki gelişmeler ve Irak hükümetinin silahlı grupları kontrol altına alma hamlelerini değerlendiren Barbara Leaf, Irak Başbakanı Ali Zeydi’nin bu adımını takdirle karşıladığını bildirdi.
Milislerin karıştığı hukuksuzluk ve yolsuzlukları Irak’ın üzerinde bir "kanser" olarak nitelendiren Leaf, Ketaib Hizbullah’a (Hizbullah Tugayları) sert eleştiriler yöneltti:
"Ketaib Hizbullah’ın, Irak güvenlik güçlerine fiilen yasaklanmış olan ve kimin girip çıkacağına yalnızca kendilerinin karar verdiği bir bölgeyi yönetiyor olması beni her zaman dehşete düşürmüştür."
Curf en-Nasr’da yaşananların ABD ile İran arasında bir çatışma olmadığını belirten Leaf, "Bu mesele ABD’nin Curf en-Nasr’da İran’la savaşması meselesi değildir. Bu, olması gerektiği gibi Bağdat’ın ülkenin her karış toprağında Irak egemenliğini tesis etme mücadelesidir" dedi.
Leaf, İran’ın süreci engellemeye dönük müdahalelerine de değinerek İsmail Kaani’nin arabuluculuk amacıyla Irak’a yaptığı ziyareti "fars/maskaralık" olarak tanımladı ve Irak hükümetinin tüm silahlı grupları devlet otoritesi altına alma konusundaki kararlılığını sürdürmesi gerektiğini vurguladı.
Rûdaw’ın sorularına Leaf’ın yanıtları şöyle:
Rûdaw: Masada çok sıcak başlıklar var ancak Kürdistan ile başlayalım. Bugünlerde ABD’nin anlaşmaları yönünde KDP ve KYB’ye ilettiği bir mesaj oldu mu?
Barbara Leaf: Özel kanallara dair bir bilgim yok. Ancak genel çerçevede baktığımızda yönetimin KDP ve KYB liderliğini, Washington’ın veya bir başkasının arabuluculuğuna bel bağlamadan sorunlarını doğrudan kendi aralarında çözmeye teşvik ettiği son derece açıktır. Yine de hem Irak’ı hem de Irak Kürdistanı’nı kuşatan bunca sorun, tehdit ve zorluk göz önüne alındığında, her iki partinin liderliğinin bu mesajı duymasının ve anlamasının çok önemli olduğunu söylemeliyim.
Rûdaw: ABD yönetiminin son iki yılda KDP ve KYB arasındaki anlaşmazlıklara müdahale etmemesi doğru bir yaklaşım mıydı?
Barbara Leaf: İhtilaflarını çözmek ve belki de Kürt halkının yüksek menfaatleri uğruna bu anlaşmazlıkları bir kenara bırakmak tamamen her iki partinin liderliğinin yetki alanındadır. Bunu yapmalarının hayati önemde olduğuna inanıyorum. Bu sorunlar çözümsüz kaldıkça derinleşir; hem Irak Kürdistanı hem de genel olarak Irak için daha büyük tehditler doğurur. Bu nedenle liderlerin bir uzlaşmaya varmasının imkansız olduğuna inanmıyorum.
Rûdaw: Trump yönetimindeki ABD, nasıl bir Kürdistan Bölgesi görmek istiyor?
Barbara Leaf: Washington’ın son iki yıldır verdiği mesaj çok net: Parti sınırlarının ötesinde birlikte çalışan, bir arada hareket eden ve Bağdat ile sağlıklı bir iş birliği yolu bulan bir Irak Kürdistanı liderliği görmek istiyorlar. Malum, 'tek elle alkış tutulmaz'. Bağdat ile Erbil arasında her iki tarafın da ortak bir çalışma zemini bulması şarttır. Trump yönetimiyle, özellikle de Başkan Trump’ın bu ikinci dönemiyle aradaki en belirgin fark, onların fazlaca müdahil olmamasıdır. Bu siyasi ihtilafları Kürt liderler adına çözmeyecekler. Kürt liderlerin bu sorunları bizzat kendilerinin çözmesini bekliyorlar.
Rûdaw: ABD’nin geçmişteki gibi KDP ve KYB’yi yakınlaştırmak ve arabuluculuk yapmak için çaba göstermemesi, Trump’ın farklı politikalarından mı kaynaklanıyor yoksa Beyaz Saray’ın bitmek bilmeyen KDP-KYB çekişmelerinden bıkmış olmasından mı?
Barbara Leaf: Muhtemelen her ikisinin de payı var. Çünkü ikinci Trump yönetiminde görev alanlar, iki parti arasındaki uzun geçmişi ve zaman zaman şiddete varan dönemsel çatışmaları çok iyi biliyor. Farklı dönemlerde farklı ABD yönetimlerinin bu meseleleri çözmek için son derece müdahaleci bir yöntem izlediğinin farkındalar. Bu, Başkan ve kabine üyelerinin bilinçli olarak benimsediği farklı bir yaklaşımdır ve değişeceğini sanmıyorum. Ayrıca bunun ABD’nin faaliyet yürüttüğü genel konjonktürün bir yansıması olduğunu da belirtmeliyim. Her yönde bir çalkantı hakim. Bunun büyük kısmı İran’a karşı savaşa girme kararından kaynaklanıyor ve bu savaş henüz bitmiş değil. Her alanda değişimler yaşanıyor ve bu değişimlerin bazıları son derece faydalı. Bu durum, eğer birlikte çalışmanın bir yolunu bulamazlarsa Kürt liderler için hem fırsatlar sunuyor hem de büyük risk ve tehditler barındırıyor.
Rûdaw: Rojava ve Suriye’de de Kürtlerin göz ardı edildiği görülüyor. Kürtler ihmal edildiklerini hissediyor, bu hislerinde haklılar mı?
Barbara Leaf: Hayır, Rojava’daki Kürtlerin göz ardı edildiğini söyleyemem. Aksine bu süreç Biden yönetiminin son haftalarında başladı; Esad kaçar kaçmaz, hükümeti çöker çökmez, İran güçleri, Lübnan Hizbullahı ve diğer yabancı Şii milisler Suriye’yi terk ettiğinde derhal harekete geçildi. Esad’ın gittiği gün Biden yönetimi, hem askeri hem de sivil kanattan Rojava’nın sivil ve askeri liderliğiyle temas kurarak onları teşvik etti. Ardından ben Ahmed Şer ile iletişim sağladım ve o günden sonra devam eden düzenli bir temasımız oldu. Kürt liderliği ile Şam’ın diyaloğa başlaması için çalışmaya başladık. Bu çabalar, Büyükelçi Tom Barrack’ın rehberliğinde ve liderliğinde, ülkenin bu iki parçasının konuşması ve Kuzeydoğu Suriye’nin (Rojava), Kürt toplumunun yeni bir Suriye’nin ulusal projesine bütünüyle entegre olacağı bir çözüm bulması amacıyla kuşkusuz devam etti. Sürecin tamamen pürüzsüz ilerlediğini veya herkesi bütünüyle memnun ettiğini iddia etmiyorum ancak bu ileriye doğru atılmış mühim bir adımdır. Zira Kuzeydoğu Suriye’nin, bir Kürt toplumunun bu yeni Suriye’nin dışında kalabileceğini kimsenin öngörmediğini söylemek hakkaniyetli olur. Kuşkusuz Türkiye’den, giderek artan askeri baskılar da dahil olmak üzere yoğun bir tazyik vardı. Trump yönetiminin Türk güçlerini uzakta tutmak ve Ahmed Şer ile hükümetinin Suriye Kürtleriyle doğrudan entegrasyonu yürütmesine alan açmak için çok yoğun çalıştığı kanaatindeyim. Tekrar edeyim, kusursuz değil ama iyi bir başlangıçtır.
Rûdaw: Beşar Esad rejiminin çöküşünün ardından Şam’ı ziyaret eden ve Heyet Tahrir Şam (HTŞ) ile görüşen ilk ABD heyeti sizdiniz. ABD olarak beklediğiniz Suriye, şu an gördüğünüz Suriye mi?
Barbara Leaf: Harika ve cevaplanması bir o kadar karmaşık bir soru. Söyleyebileceğim şu ki, yeni Suriye ayakları üzerinde durabilmek için uzun yıllara ihtiyaç duyan bir projedir. Kapsayıcı, Esad ailesinin inşa ettiği ve Suriye’nin tüm bileşenleri için yıkıcı olan o kötü siyasi, ekonomik ve güvenlik modelinden tam bir kopuşu kast ediyorum. Bu nedenle söz konusu projenin başarıya ulaşması ve kalıcı olması; istikrarlı olması, halkın iradesini temsil etmesi ve menfaatlerini gözetmesiyle mümkündür. Bildiğiniz gibi Suriye; birçok farklı topluluk ve etnisiteden oluşan tarihi bir mozaiktir. Bu yüzden önlerindeki devasa görev nedeniyle Ahmed Şer ve hükümetinin yerinde olmak istemezdim. İki yıldır bu sürecin içindeler ancak önlerinde çok uzun ve meşakkatli bir yol var. Yönetim krizine dair henüz yanıtlanmamış temel sorulardan biri; bu hükümetin ve ardından gelecek olanların toplumun ve ülkenin farklı kesimlerinin görüşlerini içeren geniş tabanlı bir yapıyı nasıl tesis edeceğidir. Ne yazık ki hükümet halen aşırı derecede, büyük çoğunluğu İdlibli olan çok dar bir zümreye dayanıyor.
Rûdaw: Gelecek planlarından bahsettiniz, Ortadoğu gerçekliği göz önüne alındığında bu nasıl bir gelecek olabilir?
Barbara Leaf: Gelecekteki hükümet nasıl teşekkül edecek? Her vatandaşın tek bir oya sahip olduğu özgür ve adil genel seçimler yapılabilecek mi? Bu son derece temel bir sorudur ve mevcut evre bir geçiş sürecidir. Hükümetin halk desteğini sürdürülebilir kılması için, attığı adımlarla, uyguladığı politikalarla ve toplumda uyandırdığı intiba ile bu desteği sürekli tazelemesi gerekir. Bu geçiş yolunun insanlara gerçekten oy verme imkanının tanındığı bir başka hükümet modeline nasıl evrileceğini henüz kestiremiyoruz.
Rûdaw: Suriye’de Kürtlere tanınan sınırlı kültürel haklar, IŞİD’e karşı savaşta ABD ile kurulan ittifakta Kürtlerin verdiği binlerce şehit ve büyük fedakarlıklarla bağdaşıyor mu?
Barbara Leaf: Kültürel ve siyasi haklar meselesi; doğru tanımlanması, netleştirilmesi, politikalar yoluyla hayata geçirilmesi ve toplumun 'Şam bizi dinledi, taleplerimize yanıt verdi' hissiyatını yaşayacağı biçimde uygulanması gereken çok mühim bir konudur. Orada tanık olunan gerilim, Saddam’ın devrilmesinden 20 yılı aşkın bir süre sonra Irak’ta gördüğümüz gerilimin aynısıdır: Ortadoğu genelinde halen egemen model olma eğilimindeki aşırı merkeziyetçi yapı ile federal yapıya yakın bir model arasındaki sürtüşme. Suriye’nin karmaşık toplumsal dokusu kesinlikle aşırı merkeziyetçi olmayan bir idari formülü zorunlu kılmaktadır. Irak Kürtlerinin Amerikan güçlerinin desteğiyle uzun yıllar boyunca elde edebildiği denklem, bugün dahi tamamen sorunsuz olmasa da birleşik bir Irak çatısı altında onlara belirgin bir özerklik sağladı. Şam yönetiminin bir tür bölünmeyi teşvik edeceği kaygısıyla federal bir modele güven duymadığını tahmin edebiliyorum. Ancak bu konu, Şam ile farklı topluluklar arasında tam bir iş birliği zemininde çözülmesi gereken çok mühim bir meseledir.
Rûdaw: Suriye’de federalizm konusunda farklı görüşler var. ABD yönetiminde sizin gibi düşünenlerin yanı sıra hükümet içinde Tom Barrack gibi isimler de bulunuyor. Ortadoğu’ya müdahale edilmemesi gerektiğini savunurken aynı zamanda federalizmin Ortadoğu’ya uygun olmadığını söylemek bir çelişki değil mi? Tom Barrack müdahale edilmemesini mi istiyor yoksa federalizme mi karşı çıkıyor?
Barbara Leaf: Gece gündüz durmaksızın çalışan; Suriye ve Irak dosyalarında her iki hükümetle geçmişten farklı, verimli bir diyalog yürütmek için gayret gösteren Büyükelçi Barrack’a duyduğum sonsuz saygıyla birlikte, bu meselede kendisiyle tamamen farklı düşünüyorum. Nihayetinde Suriyelilerin bu soruları bizzat karara bağlaması gerektiği hususunda hemfikirim. Bu konular Amerikan müdahalesiyle her şeyin tepeden tırnağa dizayn edileceği meseleler değildir. Biz Amerikalılar olarak ancak tavsiyelerde bulunabiliriz; bunu kabul edip etmemek Suriyelilerin takdiridir. Fakat Ahmed Şer ve hükümetinin yönelmesi gereken idari yolun, arkalarında bırakmaya çalıştıkları Şam merkezli o katı ve baskıcı modelden farklı olması gerektiğine inanıyorum. Yıllar süren çatışmalar ve yıkımların ardından ülkenin farklı kesimleri arasında fiili bir kopuş oluştu ve bu topluluklar ile Şam arasında yıllar içinde derin bir güvensizlik gelişti. Dolayısıyla Şam’ın tüm bu topluma katı bir merkeziyetçi model dayatmaya kalkışması vahim bir hata, akıl dışı ve son derece tehlikeli bir adım olur. Bu durum, ABD’de uzun yıllar içinde doğal mecrasında gelişen bir federalizme hızla geçebilecekleri veya geçmeleri gerektiği anlamına gelmez; ancak kalıcı istikrar, Ahmed Şer’in yönetişim meselesinde merkeziyetçi olmayan farklı bir yaklaşımı benimsemesini şart koşmaktadır.
Rûdaw: 15 yıl boyunca Kürtçe eğitim alan Kürt çocuklarının haklarının ellerinden alınması, derslerin sınırlandırılması ve fen bilimlerinin Arapçaya dönüştürülmesi üzerine protestolar yapılıyor. Kürtlerin bu eğitim hakkına sahip olması gerekmez mi?
Barbara Leaf: Bunun son derece önemli olduğuna inanıyorum. Şam’daki oldukça küçük bir kadronun omuzlarındaki ağır idari sorumluluklar ve yönetişim görevleri açısından da bu mesele kritiktir. Kürtçe öğretimini ve eğitimini daha geniş ve özgür bir çerçeveye kavuşturmak, aynı zamanda Kürt çocuklarının Arapça öğrenmesini de güvenceye almak esasen onların kendi çıkarınadır. Irak Kürdistanı’nın bazı bölgelerinde beni kaygılandıran durumlardan biri, genç Kürt çocuklarının yalnızca Kürtçe bilerek büyümesi ve Bağdat’a gittiklerinde diğer vatandaşlarla iletişim kurmakta, Irak genelinde seyahat etmekte pratik güçlükler yaşamasıydı. Bunun ötesinde, bölgenin tamamı Arapça konuşan bir coğrafyadır. Bu yüzden yalnızca çocukları geleceğe hazırlamak ve istihdam piyasasında rekabet edebilirliklerini artırmak açısından dahi her iki dilin birlikte öğrenilmesi mantıklıdır. Ancak Kürt çocuklarının erken yaşlardan üniversiteye kadar Kürtçe eğitim almalarına olanak tanıyan son derece geniş bir yaklaşımın benimsenmesi mutlak bir zorunluluktur.
Rûdaw: Curf en-Nasr’da yaşananlar ne ölçüde ABD baskısının bir sonucu?
Barbara Leaf: Yönetim, Başbakanı bu milisleri hükümetin emir ve komutası altına sokma girişimini hayata geçirmesi yönünde kuşkusuz teşvik etmiştir. Bu son derece cesur adımı attığı için Başbakan Zeydi’ye hepimiz teşekkür etmeliyiz. Çünkü bu milislerin yıllardır içinde yer aldığı hukuksuzluk, kriminal faaliyetler ve yolsuzluklar bir kanserdir; Irak ekonomisinin ve genel olarak Irak’ın üzerinde bir kanser urudur. Ketaib Hizbullah’ın, Irak güvenlik güçlerine dahi yasaklanmış olan ve giriş çıkışları yalnızca bu milis gücün belirlediği bir bölgeyi fiilen kontrol altında tutması beni her zaman dehşete düşürmüştür. Ellerinde belki de Irak resmi güvenlik güçlerinin dahi sahip olmadığı gelişmiş silahlar var. Bu kabul edilemez bir durumdur. Ketaib Hizbullah’ın Irak Silahlı Kuvvetler Başkomutanı’nın veya bizzat Irak hükümetinin talimatlarını dinlediğine kimse bir an olsun inanmaz; onlar hükümet dışındaki siyasi bir liderin ve yabancı bir devletin, yani İran’ın siyasi direktifleri doğrultusunda hareket ediyorlar. Dolayısıyla bu, Irak’ın tam egemenliğini geri kazanma sürecinde yeni bir sayfa açması adına son derece hayati bir andır. Yıllardır bu milisler, ABD veya Batılı güçler gibi yabancı orduların Irak egemenliğini ihlal etmesine karşı orada bulundukları yalanını yaydılar. Oysa 2008’den bu yana ABD, İngiltere, Fransa ve NATO güçlerinin tamamı birbirini izleyen Irak hükümetlerinin resmi davetiyle ve faaliyetleri onların yakın denetimi altında olmak kaydıyla oradaydı. Biz Irak’ın egemenliğine daima saygı duyduk. Irak egemenliği için asıl sürekli tehdit ve meydan okuma kaynağı olanlar bu milislerdir. Bu nedenle Curf en-Nasr hamlesi belirleyici bir dönüm noktası ve çok daha geniş kapsamlı bir mücadelenin yalnızca başlangıcıdır.
Rûdaw: Curf en-Nasr, Irak topraklarında ABD ile İran arasında bir irade ve nüfuz savaşı mıdır?
Barbara Leaf: Hayır, kesinlikle hayır! ABD’nin meşru, hukuki ve şeffaf etki kanalları bulunmaktadır. İran’ın Irak’ta izlediği yöntem ise Irak egemenliğine açık bir saygısızlıktır. Zira bu milisler esas olarak İran tarafından kurulmuş, eğitilmiş, finanse edilmiş ve hükümet kontrolü dışındaki hiçbir yapıda bulunmaması gereken silahlarla donatılmıştır. İran’ın talimatıyla hareket etmektedirler. Irak’ın dostu olan komşu ülkelere saldırmışlardır; savunma ve dış politikalarını İran’ın direktifleriyle yürütmüşlerdir. Bu sebeple mesele ABD’nin Curf en-Nasr’da İran’la çatışması değildir; mesele Bağdat’ın, yapması gerektiği üzere, ülkenin her karış toprağında Irak egemenliğini hakim kılmasıdır.
Rûdaw: Şii güçlerin etkisindeki Irak hükümetinin güç kullanacağını mı düşünüyorsunuz yoksa mevcut uzlaşı uyarınca devlet güçleri ve Heşdi Şabi’nin bir kısmının Curf en-Nasr’a girip Ketaib Hizbullah’ın da orada kalacağını mı öngörüyorsunuz?
Barbara Leaf: Ketaib Hizbullah ve liderlerinin savurduğu kabul edilemez tehditler ve hükümete karşı silaha sarılma yönündeki somut tehlike sebebiyle bunun son derece kritik ve tehlikeli bir an olduğunu düşünüyorum. Ancak bu durum, hükümetin attığı adımın ne denli meşru, hukuki ve zorunlu olduğunu bir kez daha kanıtlamaktadır. Hükümet kan dökülmesini istemez; ancak kontrolü dışındaki hiçbir milis gücün bir toprak parçasını fiilen işgal etmesine, ağır silahlara sahip olmasına ve yabancı bir hükümetin emirlerini uygulamasına müsaade etmeme konusunda her türlü meşru hakka sahiptir. Aksi bir durum kabul edilemez.
Rûdaw: Michael Knights gibi bazı uzmanlar, yaşananların İran ve ABD arasında iç kamuoylarına yönelik kurgulanmış bir 'danışıklı dövüş'ten ibaret olduğunu savunuyor. Bu yoruma katılıyor musunuz?
Barbara Leaf: Bu süreçte çok farklı aktörler devrededir ve bazılarının mevcut statükonun devamını garanti altına alırken yüzeysel bir değişim görüntüsü sergileme yönünde bariz bir ajandası vardır. Peki nedir o statüko? Belirttiğimiz gibi, bu milislerin Irak yasalarının, güvenlik amirlerinin ve Irak hükümetinin emir-komuta zincirinin tamamen dışında hareket etmesidir. Son tahlilde kendi siyasi liderlerine ve yabancı bir devlete hesap veren paralel bir ordu gibi davranıyorlar. Bu nedenle hükümetin bu hamlesi bir veya iki günde nihayete erecek bir mesele değildir. Zira İran’la son derece uyumlu hareket eden bazı çevreler süreci yavaşlatmaya ya da gerçeği yansıtmayan aldatıcı bir tablo sunmaya çalışacaktır.
Rûdaw: Eğer Irak hükümeti Ketaib Hizbullah’ı Curf en-Nasr’dan çıkaramazsa, gelecek yılın ortasına kadar tüm grupların silahlarını denetim altına alması mümkün olabilir mi?
Barbara Leaf: Belirlenen sürenin nasıl sonuçlanacağını şimdiden bilemeyiz. Bugünden gelecek haziran ayına kadar neler yaşanacağını kestirmek güç; zira İranlıların süreci Irak hükümetinin inisiyatifi dışına çıkarma yönündeki çabalarının boyutunu görüyoruz. Yoğun bir İran müdahalesine tanık olmayı bekleyebiliriz. İsmail Kaani durumu idare etmek ve arabuluculuk yapmak üzere Irak’a geldi; bu tam bir maskaralıktır. Yine de bunun uzun ve son derece çetin bir yol olacağına dair hiçbir şüphe bulunmamalıdır. Bu milis yapı, yalnızca silahlarını teslim etmeleri için değil, bizzat Irak devletinin emir ve kontrolü altına girmeleri amacıyla çeşitli araçlarla baskı altına alınması gereken grupların yalnızca ilkidir. Şu anda Irak devletinin denetiminde değiller. İlk deneme son derece zorlu geçebilir. Ancak hükümetin kararlı baskısını tavizsiz sürdüreceğini umuyorum. Tekrar edeyim; bunu Washington talep ettiği için değil, bu yozlaşmış suç şebekelerinin petrolü ve ülke kaynaklarını yağmalamasını, hükümet dışındaki odaklardan ve yabancı bir devletten emir almasını Irak halkı artık bir hakaret olarak gördüğü için yapmalıdır.
Rûdaw: Sayın Barbara Leaf, yayınımıza katıldığınız için çok teşekkür ederiz.
Barbara Leaf: İzleyicilerinizle buluşma fırsatı verdiğiniz için ben teşekkür ederim. Sağ olun.

