Küresel Terörle Mücadele Forumu (Global Counterterrorism Forum-GCTF) Sözcüsü Dr. Lilla Schumicky-Logan, Hol Kampı’ndaki tehlikeli duruma ilişkin Rûdaw’a konuştu.
Dr. Schumicky, 12-15 yaşlarındaki erkek çocukların kadınlar tarafından “hilafet neslinin” sürdürülmesi için istismara uğradığını belirtti. Bunun çocuk haklarının ağır bir ihlali olduğunu vurgulayan Schumicky, birçok kadının pişmanlık duyduğunu ve çocuklarının geleceği için ülkelerine dönmek istediklerini söyledi.
Schumicky-Logan, konunun siyasi zeminde ele alınmasını eleştirerek birçok ülkenin vatandaşlarını kabul etmeye yanaşmadığını ifade etti. Çocukların siyasi kararlardan ayrı tutulması gerektiğini söyleyen Schumicky, “Başarılı rehabilitasyon programları mevcut. Çocukların evlerine dönmesi şart” dedi. Balkan ve Orta Asya ülkeleri bu konuda örnek olarak gösterildi.
Rûdaw muhabiri Namo Abdullah’ın sorularını Dr. Schumicky-Logan yanıtladı:
“Durum en tehlikeli ve en kötü seviyede”
Rûdaw: Daha önce Suriye’nin kuzeydoğusuna gittiniz. Hol Kampı’nın durumunu bize anlatır mısınız? Oradaki tablo ne kadar kötü?
Dr. Lilla Schumicky-Logan: Durum en tehlikeli ve en kötü seviyede. Benim bulunduğum dönemde sıcaklık 52 dereceydi. 2019’dan bu yana kadınlar ve çocuklar bu kavurucu sıcaklığın altında yaşıyor. Yedi yıldır hiçbir şey değişmedi. Hol Kampı’nın üç bölümü var: Suriyeliler, Iraklılar ve yabancılar. Hâlen 42 farklı ülkeden yaklaşık 6 bin 500 yabancı, çoğu kadın ve çocuk, orada tutuluyor.
Üç noktayı vurgulamak istiyorum. Birincisi, beni en çok şoke eden şey, orada sadece kadın ve çocukların bulunmasıydı. Bir tek bile emziren bebek olmaması gerekirken, oldukça fazla sayıda süt çocuğu gördük. İkincisi, ergenlik çağındaki erkek çocukların —12, 13, 14 ve 15 yaşındakilerin— kadınlar tarafından kötüye kullanılmasıydı. Onları “hilafet neslini” sürdürmeye zorladıklarını gördük. Bu, çocuklara karşı yapılabilecek en büyük ihlaldir. Üçüncüsü ise kamp içinde oldukça fazla sayıda dul kadın ve küçük bebek bulunuyor.
“DSG tüm kapasitesini kullanıyor ama kaynakları yetersiz”
Rûdaw: Demokratik Suriye Güçleri (DSG) neden bu konuda bir şey yapamıyor?
Dr. Lilla Schumicky-Logan: DSG elindeki tüm kapasiteyi kullanıyor. Rojava’da ya da dünyanın başka bölgelerinde güvenliği sağlıyorlar. Ama bu kadar kalabalığı kontrol altında tutmak için yeterli kaynakları yok. Ergenlik çağındaki erkek çocukların annelerinden ayrı tutulması da uluslararası toplum tarafından eleştirildi, fakat bu karar çocukların güvenliği için alınmıştı. Çünkü kaynakları yok, eleştiriliyorlar ama çözüm önerilmiyor. Sonuçta bu gençler kampta başıboş geziyor, taş atıyor, tehditler savuruyor.
Son aylarda şiddet ve istismar üç katına çıktı çünkü insanlar umudunu kaybetmiş durumda. Geleceklerinin ne olacağını bilmiyorlar. Örneğin birkaç gün önce yabancıların kaldığı bölümde üç sivil toplum kuruluşunun ofisi yakıldı. Biz kampı ziyaret ettiğimizde içeriye girmemize izin verilmedi, sadece dışarıdan bakabildik. Çocuklar bize taş atarak “sizi öldüreceğiz” mesajı veriyordu. Umutsuzluk çok derin. Bunun yanında, birçok kadının pişman olduğunu da gördük. Yaşananların bir hata olduğunu kabul ediyorlar.
“Çocuklar evlerine dönmeli, siyaset buna engel olmamalı”
Rûdaw: Hangi ülkeler vatandaşlarını kabul etmiyor? Neden ülkelerine almıyorlar?
Dr. Lilla Schumicky-Logan: Bence bu konu çoğunlukla siyasallaştırılıyor. Ülke ismi vermek istemem ama Kürt yetkililerle yaptığımız görüşmelere göre 40 ülkeden en az 20-25’i vatandaşlarını geri almak istemiyor. Bu tamamen siyasi bir karar. Fakat çocukların hayatı siyasi bir kararın konusu olamaz. Çocuklar evlerine dönmeli.
Rehabilitasyon ve radikal düşüncelerden arındırma programları var. Biz bunu G-SERV aracılığıyla 3 binden fazla kişi üzerinde farklı ülkelerde —Kırgızistan, Balkanlar, Irak ve başka yerlerde— denedik ve başarı sağladık.
“Üç önerim var”
Rûdaw: Sizce bu sorunun çözümü için bugün atılması gereken en önemli adımlar nelerdir?
Dr. Lilla Schumicky-Logan: Birinci olarak, çocukların mümkün olan en kısa sürede geri gönderilmesi için tüm çabalar gösterilmeli.
İkinci olarak, kampta hâlâ geri dönmeye ikna olmayanları ikna etmek için çalışmalar sürdürülmeli.
Üçüncü olarak, Kürt yetkililerin daha fazla kaynağa ihtiyacı var. Uluslararası destek oldukça yetersiz. Kampın kontrol altında tutulması ve geri gönderilene kadar insanlara temel yaşam koşullarının sağlanması gerekiyor. Nihai amaç çocukların ülkelerine dönmesidir.
Irak bu konuda ciddi adımlar attı; şimdiye kadar 9 binden fazla vatandaşını geri aldı. Balkan ülkeleri —bir tanesi hariç— vatandaşlarını geri götürdü. Orta Asya ülkeleri de yüzlerce, hatta binlerce kişiyi ülkelerine taşıdı. Bu nedenle diğer ülkelerin de benzer adımlar atması için çağrıda bulunuyorum.
Yorumlar
Misafir olarak yorum yazın ya da daha etkili bir deneyim için oturum açın
Yorum yazın